Toplumda gözle görülemeyen birçok fonksiyonel davranışlarımızla yargılanırız. İnsanlar var oldukça yaşam boyu becerilerinde sıklıkla ortaya çıkan duygulanım durumları sevgi, sevinç, keder, korku, öfke, kin, hased, kıskançlık, durgunluk gibi dışa vurum halleri ortaya çıkar. Dışa vurum hallerinin başkalarında zamanla oluşturduğu görüşler kendilerinde önyargı mahiyetinde farkındalıklı yorumlanır ki maalesef sıkıntı verir.
Sosyalleşme adında çevremizdekilerle diyaloglarımızda karmaşaya girmeden ortak noktaları birleştirmelerinde iletişim rol oynar. Bazen bilgine değil de duygularına güvenerek hareket etmeye çalışırsın ki çoğu zaman insanoğlu sözlere kulağını kapatarak sadece iç sesini dinlersin. İnsan kendinde iyileşemeyeceğini bildiği iç dünyasındaki saklı kalmışlıklarını, yaralarını, kırıklıklarını gizlemeye çalışsa da dışa vurum duygusallığı her an hayatında gizemdir.
İşte , Ben Alışığım… istençdışı söylem gibiyse de özünde saklı kalmış ukde duygulanım olur. Geçmişten süregelen sorunların üstünden atlamak tansa dolaşarak çözümleyebilme modu zamanla kendini aldatmaktan ibaret olduğunu keşfedince insan sorar ki.. sanırım bu işi destekle ,artık sonlandırma anı geldi. Anlamsız , ileri geri, kayıtsız çevresinde boşluk oluşturduğunu zamanla anlayarak psikolojik rahatsızlıklara sebep olacaktır.
Kendisini yalnız kalmaya , dertlenmeye alıştırarak hayata olumsuz bakmaya, isteksizlik, moralsizlikle bulanık düşüncelerle çözüme ulaştırılmamış duygularla harekete geçmeye eğilimli hal alırız. Kendi dünyalarında kurguladıklarınca hayata bakış açısını geliştiremeyerek yoktan yere ruhsal rahatsızlıklara yelken açarlar. Oysa ki netleştirme becerisi yani çözümlenmeye odaklanarak detaylandırıp inceleyebilen algısını geliştirebilerek hedefe ulaşabilecektir.
Bir sis tabakasının içindeymişçesine, aklın karışık olup çözümsüzlükle karşı karşıya kalarak ulaşılması zor hedeflere uzmanların desteği alınarak sürece başlanılması gerekmektedir. İnsanın içyüzünü kavramaya yönelik münasebetlerde empatiksel yaklaşımlar daim sürece olumlu destek verecektir. Kişi monoton hayat sürerek çevresinde olup bitenlere bi haber ise kendisinin gerçekleri görebilmesi için farklı uzmanlık desteği verilebilinir.
Alçakgönüllülük duygusuyla hareket ederek hak etmediği davranışlara maruz kalıp, içinden ‘’ben alışığm’’ niyetiyle görmeden gelmesi, başkalarının kendisine ne şekilde davranması gerektiğini benimsetir. Kişi kendisine evveliyatında saygı göstererek benliğini kabullenmesiyle karşısındakine olması gereken insanca diyaloğu öğretmelidir.
Takdir görebileceğiniz, hissedebileceğiniz şekilde toplumda kabul edilmek insanın kendi insifiyatına bağlıdır. Gerçekten göğüs gerebildiğin ve kendi doğrularını benimsetebilmek babında irade sahibi olabildiğince yaşamda zorlukların üstesinden de gelebilmeyi de öğrenmiş oluyorsun ki Yeni bir hayat kurmak, değişimle uğraşmak, geçiş yapabilme, huzura yelken açabilme ye özgün iradesiyle başlamış oluyorsun…